piątek, 8 marca 2013
(1.)Najważniejsi jesteśmy MY. My i nasza miłość…
-Tak Paul rozumiem. Nie nic nie wspomnę. Taak, zaprzeczę.
Przytakiwałem na słowa naszego menagera, który kategorycznie zabronił mi się zbliżać do Harrego podczas koncertu
“Mam dość tego całego Larrego. Ogarnijcie się!” brzmiały jego słowa kiedy fanki zaczęły sie domagać naszego ujawnienia.
Czy Larry istniał?
Oczywiście, ze tak. Nie od początku, dopiero jakieś pół roku temu zrozumieliśmy z Harry’m jakie drzemało w nas uczucie. Kochamy sie. Od samego początku. Od pierwszego spotkania do dziś i nic ani nikt nie jest w stanie tego zepsuć.
Dziś postanowiliśmy wbrew woli Paula ogłosić to całemu światu. Największy koncert trasy Take Me Home, idealna okazja. Oczywiście najpierw spytaliśmy chłopaków. Od razu się zgodzili, choć wiedzą co może się stać jeśli fani nas nie zaakceptują. Powiedzieli, ze mimo wszystko całą trójką staną za nami murem i w każdej sytuacji będą obok. Kocham ich. Nie tak jak Harrego, ale kocham. Są moimi braćmi, najukochańszymi.
Tak naprawdę tylko im ufam.
Ostatnio nawet moja rodzina mnie zdradziła wysyłając moje wspólne zdjęcia z loczkiem z urlopu który spędziliśmy u mnie w domu.
Od tamtego czasu nie odzywam się do nich, choć minęło już pół roku. Nie umiem. Nie potrafię im wybaczyć no bo przecież po wszystkich bym się tego spodziewał, ale nie po nich.
Z emocji zacząłem obgryzać paznokcie.
-Siedem minut chłopaki i wchodzicie - usłyszeliśmy głos organizatora w jednym z wielu głośników umieszczonych w garderobie.
-Wszystko będzie dobrze - usłyszałem ciepły głos loczka przy moim uchu, a po chwili jego ręce owinęły się w okół mojej talii. Czując jego dotyk momentalnie się rozluźniłem.
-Boje się… Boje sie Curly… - szepnąłem wtulając się w jego tors
-Wytrzymasz… wytrzymamy - szepnął gładząc delikatnie moje włosy.
-Jesteś pewien? - spojrzałem na niego wzrokiem pełnym obaw.
-Jestem - uśmiechnął się i złożył na moich ustach delikatny i czuły pocałunek - Kocham Cię i jestem obok. Pamiętaj o tym, tam na scenie, dobrze? - szepnął gładząc mnie czule po policzku.
Przytaknąłem tylko i znów musnąłem jego usta.
Staliśmy w kącie garderoby, a pozostała trójka chłopaków z drugiej strony na kanapie podbierając jedzenie Niall’a, który oczywiście MUSIAŁ coś zjeść, no bo przecież by umarł od razu z głodu!
-5 minut. Chłopaki podejdźcie już pod scenę. - znów usłyszeliśmy głos tym razem z głośnika dźwiękowca.
Chwyciliśmy się z Harrym za ręce i ruszyliśmy na środek garderoby. Chwile potem chłopacy dołączyli do nas.
-Jesteście pewni? - spytałem cicho nadal mając wątpliwości.
-Macie być szczęśliwi. A jeżeli wy będziecie to my również. -odpowiedział Li, a reszta mu przytaknęła.
-To co, zbiorowy przytulaniec? -zachęcił blondyn, a po chwili staliśmy w szczelnym uścisku.
-No..to idziemy! - zachęcił Zayn robiąc uradowaną minę, choć w jego oczach widziałem, ze również bał się reakcji fanów.
Powoli doszliśmy pod scenę, gdzie dano nam nasze mikrofony i słuchawki z których miał lecieć podkład.
-Okej, wszystko działa. Macie minute - powiedział gościu od dźwięku.
Chwyciłem Harrego za rękę coraz bardziej się denerwując. On tylko ją delikatnie ścisnął dając do zrozumienia, że jest obok.
-Lou - usłyszałem za plecami głos Zayna - jesteśmy tuż za Wami - powiedział patrząc to na mnie to na Harrego.
-Naprawdę jesteście tego pewni? - tym razem odezwał się Harry.
-Jesteśmy. Jak nigdy niczego innego. Teraz wejdźcie tam, zaśpiewajcie i obwieźcie naszym ukochanym fanom tą zajebistą wiadomość. Wierzę w nich i wierzę, że będą Was wspierali jak wcześniej. - głos zabrał Liam.
-20 sekund - usłyszeliśmy w słuchawkach, które mieliśmy w uszach.
-Jesteśmy obok - powiedzieli całą trójką rzucając zachęcające spojrzenia po czym weszliśmy na scenę.
Oczywiście jak zawsze zaczęliśmy piosenką What Makes Your Beautiful, More Than This itd.
Ostatnia piosenka Little Things.
Od samego początku trzęsły mi się ręce, ale teraz jest jeszcze gorzej. Podszedłem do Nialla zanim jeszcze puścili muzykę, a on po prostu chwycił mnie delikatnie, krótko za ręke i to pomogło “Jesteśmy tuż za Wami” przypomniałem sobie słowa Zayn’a, i w jednym momencie cały stres minął.
Po chwili wyszedłem na środek i zacząłem moją solówkę:
You can’t go to bed without a cup of tea..
And maybe that’s the reason that you talk in your sleep.
W tym momencie spojrzałem na niego.
Uśmiechnął się zachęcająco ukazując te swoje śliczne dołeczki, a ja konynuowałem
And all those conversations are the secrets that I keep
Podszedłem do niego bliżej
Though it makes no sense to me.
W moich oczach pojawiły się łzy, bo wiedziałem co za chwilę się stanie.
Teraz on zaczął swoją solówkę
I know you’ve never loved the sound of your voice on tape,
You never want to know how much you weigh.
You still have to squeeze into your jeans,
But you’re perfect to me.
Patrzył cały czas na mnie.
Chwilę potem dołączył do niego Niall
I won’t let these little things slip out of my mouth..
i przyciągnął mnie do siebie
But if it’s true it’s you, it’s you they add up to.
parzyliśmy sobie prosto w oczy, a on dokończył zwrotkę…
I’m in love with you and all these little things.
.. i po prostu mnie pocałował. Czule, wylewając pocałunkiem całą swoją miłość.
Świat juz się nie liczył. Nic się nie liczyło.Byliśmy tylko my i nasza mała, własna bajka.
Odsunął mnie od siebie i w tym samym momencie szepnęliśmy sobie puste ale jakże prawdziwe słowa: Kocham Cię
Fani nas zaakceptowali. Zerwaliśmy umowę z Paulem i tym całym gównem z nim związanym, mamy teraz innego równie dobrego menagera co wcześniej. Wszystko się układa, a ja jestem najszczęśliwszym facetem na świcie mając swój CAŁY ŚWIAT przy sobie w osobie Harrego….
taki krótki ;) nie wiem czy się spodoba. to dopiero początek :)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
ŚWIETNY!!! :)
OdpowiedzUsuńŚwietny ♥
OdpowiedzUsuńTylko, że troszkę przereklamowany ;)
Ale i tak super ♥
piękny <3
OdpowiedzUsuń♡
OdpowiedzUsuń